Жыргалбектин жаңы ырларынан жана котормолорунан

ДҮЙНӨ

Түптүүсүң, түпкүрүнө кайта албаган.
Түрдүүсүң, тилим жетип айта албаган.
Кем дүйнө, кечигүүмдү кечирбеген,
Кең дүйнө, барым-жогум байкалбаган.

Башымдан айлар учса, жылдар конуп,
Баратам, эл катары жылган болуп.
Келечек — кечээкимден бөлөк карап,
Кетишим — келгенимден ылдам болуп…

Жарыксың, жалпысына кеч кирбеген.
Жаңысың, жашоом бүтсө эскирбеген.
Улуусуң! Ушунчалык терең туруп
Ууртамга бир өмүрүм жеткирбеген.

Чыйырың карап жүрүп көзүм талаар.
Чындыгың акырында өзүмдү алаар.
Ак калпак аталардан мурас болгон,
“Атаңдын көрү…” деген сөзүм калаар.

Кымбатсың, өз кезинде байкалбаган.
Кылдатсың, кыл үстүндө чайпалбаган.
Тигилип тойбой келем, көркөмүңө
Тирүүлөр тилин безеп айта албаган.
(25/05/16)

Тарыхтан чыккан табылга!

Адам баласы бул дүйнөдөгү маалыматтын 80 пайызын көз менен алат экен. Тилекке каршы, кыргыз эли өз тарыхына, өз тагдырына, өз келечегине башканын эмес, өзүнүн көзү менен караган учурлар чанда эле кездешет. Айрыкча өлкөбүз өз алдынча жолго түшкөндөн бери кыргызды кимиси каякка гана сүйрөгөн жок? Тарыхчыларыбыздын айрымдары “40 кыздан тараган экенбиз” деп араб илимпоздорунун атайын жазып кеткен идеологиясын кадимкидей актаса – балдарыбыз боз үйдөн чыккан көчмөндөр терс каарманга айланып, орустун жалгыз баатырынан боо түшүп кырылган мультфильмдерди көрүп чоңоюуда. Улут кызыкчылыгынан дин догмасын жогору койгондор өлкөнүн кызыл туусун жерип, кара туунун алдында кимди болбосун курман кылууга даяр турса – дагы бир жагынан ашынган либералдардын түрткүсү менен “жан элим, ишенем сага, жан жерим, ишенем сага” деп, жөнөкөй эле сөздүн төркүнүн түшүнбөгөн массалык маданияттын кокуйлары далай жаштардын аң-сезимин ээлеп калды.

Жыргалбек Касаболотовдун жаңы ыры

ТҮШ

Күрпүлдөп күчтү сынашып,
Күүлөнүп кубат үрөшүп,
Улгайган устат экөөбүз
Удургуп кеттик күрөшүп.

Аянбай калдым жанымды
Алдырбаш үчүн намысым.
Акыры жерге тийгиздим
Аярлап анын далысын.

Сыймыгым ашып турса да
Сый жолу менен кыргыздын
Колтуктан жөлөп акырын
Колунан тартып тургуздум.

Байкаган муну калың журт
«Баатырым, жакын кел!» дешти.
«Баарыбыз көрдүк сыпатын,
Балаңа батаң бер!» дешти.

Ошондо балбан ордунан
Обдулуп бери бурулду.
Өмүрдөн өтө жаш кеткен
Өз атам болуп кубулду.

«Өркөнүң өссүн, кулунум,
Өмүрүң кутка толсун» деп,
Батасын берди аянбай
«Баарысы жакшы болсун» деп.

Кошулуп элдин кебине
Колумду сезип жүзүмдөн
«Оомийин!» деп бата кылдым да
Ойгонуп кеттим түшүмдөн.

Тапкандай атам ошентип
Тагдырдын эски катасын,
Туптуура 43 жылдан соң
Түшүмдө берди батасын.

Сүртүмү гана болбосо,
Сүрөттө калган элестин,
Өңүмдө бирок атамды
Өмүрү көргөн эмесмин…

03/08/2014

Жыргалбек Касаболотовдун башка ырлары.